Halle- Algemene info

De naam Pajottenland duikt plots in de helft van de negentiende eeuw op in de Gentse studentenwereld. In volle romantische periode hebben jongeren uit voornamelijk Zuidwest-Brabant nood aan een streekimago met straffe verhalen en waar goed mee te leven valt. De omschrijving van de streek gebeurt studentikoos wat later als gevolg heeft dat zowat iedereen het oppervlak van het Pajottenland anders ziet.

Liters inkt zijn er nadien voor gevloeid. Tot vandaag.

Entre Senne et Dendre

In 1926 lezen we in het standaardwerk "Entre Senne et Dendre - Contribution à l'étude de la situation des classes agricoles en Belgique (mémoire couronné par l'Académie Royale de Belgique)" een omschrijving van de streek.

In zijn voetnoot verwijst de auteur naar De Gronckel en besluit hij met

We slaan het werk "Schoon Pajottenland" door Aert Van Leeuw open en we lezen hier:

In dit boek wordt de streek gedetailleerd beschreven en vinden we in het noorden van het Pajottenland Bekkerzeel, Kobbegem, Hekelgem en Essene. In het zuiden stopt de auteur echter bij de gemeenten Beert, Sint-Pieters-Leeuw, Heikruis (!), Leerbeek en Kester. Geen sprake van Bellingen en Bogaarden, laat staan het huidige (we zijn nog voor de gemeentefusies) Herne, Galmaarden, Sint-Pieters-Kapelle of Bever. Ook de Oost-Vlaamse gemeenten van het Pajottenland worden genegeerd.

Pajots Genootschap

In 1999 wordt er in de streek ten zuidwesten van Brussel een vzw opgericht met als naam "Pajots Genootschap". Deze vzw gaat praten met de burgemeesters en schepenen van de gemeenten die in het Pajottenland zouden liggen. Als uitgangspunt wordt de oudste landkaart (J.F. De Gronkel, Lennik 1852) genomen waarop het Pajottenland, onder die naam, vermeld is. Iedereen van de meer dan honderd contactpersonen is het erover eens dat de streek geografisch moet afgebakend worden en niet 'zomaar' moet stoppen aan een grensplaatje met de naam van een gemeente of provincie erop. Pajotten zijn levenslustig en wars van grenzen…

bron: http://www.pajotsgenootschap.be/

Halle is een stadje, gelegen op 15 kilometer ten zuiden van Brussel, dat ontstaan is bij een oversteekplaats van de Zenne en tot bloei kwam in de 14de eeuw.

Haar middeleeuwse welvaart heeft ze gedeeltelijk te danken aan de talrijke bedevaarders die hier een Mariabeeld kwamen vereren dat in 1267 aan de Sint-Martinuskerk was geschonken.
De giften van vorsten, godsdienstige broederschappen en eenvoudige pelgrims, maakten tijdens de daaropvolgende eeuwen de bouw mogelijk van een prachtige kerk.

Deze kerk is een meesterwerk van de Brabantse hooggotiek en de trots van Halle. Portalen, gevels en interieur van deze kerk zijn rijkelijk voorzien van beeldhouwwerk. Soms zijn het levensgrote beelden, vaak ook kleine taferelen op sokkels, kraagstenen en zwikken.
In 1946 werd ze verheven tot Basiliek.

De kerk bezit tevens enkele uitzonderlijke kunstwerken, w.o. een monumentale koperen doopvont van 1466 en een albasten altaarretabel van 1533.
De rijke kerkschat staat te kijk in de crypte, terwijl in de toren een klein klokkenmuseum werd ingericht.

Vooral in mei, de Mariamaand, komen talrijke bedevaarders naar Halle. Dan trekt ook, op Pinksterzondag, 2-jaarlijks een processie door de stad, waarin de geschiedenis van de bedevaart wordt uitgebeeld.

Een andere ommegang met religieuze betekenis is de Sint-Veroonprocessie op Paasmaandag te Lembeek. Elk jaar opnieuw steken een vijfhonderdtal Lembekenaren zich in oude, kleurrijke soldatenuniformen van karabiniers, cavaleristen, infanteristen, enz... om het reliekschrijn van Sint-Veroon te begeleiden langs een tocht door de wijde omgeving van het dorp.

Minder vroom gaat het er aan toe met Halfvasten, wanneer Halle drie dagen in de ban leeft van Prins Carnaval en van Reus Vaantjesboer. In de schaduw van de kerktoren, die thans in de restauratiesteigers staat, ligt de Grote Markt. Het is een driehoekig plein, omsloten door enkele oude gevels en door het historisch stadhuis, een renaissancegebouw van 1616. Het voormalige Jezuïetencollege geeft o.a. onderdak aan de Stedelijke Servais academie voor Muziek, Woord en Dans en aan het Zuidwestbrabants Museum, waarin u kennis kunt maken met de geschiedenis en de folklore van stad en streek.

Ten westen van Halle strekt zich het Pajottenland uit. Het is een landelijke streek met wijdse akkers, grote hoeven en smalle, bochtige wegen, waarlangs het heerlijk is om te fietsen. Hier en daar zult u er op de landerijen ook het Brabantse trekpaard aantreffen.
Wie dat krachtige dier echter in al zijn fierheid wil bewonderen, moet naar de jaarmarkt te Lembeek.

Monumentenkijken, wandelen, fietsen, lekker eten, genieten van streekspecialiteiten.

Halle met zijn omgeving heeft het allemaal en nodigt u graag uit er kennis mee te maken.
Een bezoek aan Halle kan makkelijk aangevuld worden met een uitstap in de onmiddellijke omgeving. Hou dan misschien even halt in het kleine kasteelpark van Lembeek, en maak zeker een flinke wandeling in het Hallerbos. Vooral in de lente is dit een unieke belevenis, wanneer duizenden boshyacinten als een dik blauw tapijt de bodem bedekken.

bron www.halle.be